Wat een emoties…

Zo het was even een weekje met een hoop emoties..
.
.
Mijn teamleidster met haar man op visite..
Ach ik zie haar toch zo als meisje de opleiding doen..
Dan word ze teamleidster van de afdeling waar ik werk..
En geloof me….alles draaide als zij er was..
Al was ze er alleen maar..
Het hele ziektegebeuren van Piet heeft ze meegemaakt.
De keren dat ze samen met haar man bij Piet was in het ziekenhuis…of thuis..
Het overlijden van mijn tante..
De toestanden in mijn familie..
Het was me wat bij tijd en wijle..
De zorgen die ik gehad heb om haar…na een ongeluk..
Het verdriet wat we gehad hebben om haar en haar man toen ze haar zusje verloor.
En zo was ik verleden jaar bij haar toen ze 50 jaar werd..
En zo zaten ze hier …en nu in een goede tijd..
Natuurlijk kwam Velserduin  ter sprake..
We weten dat we veel te hard gewerkt hebben daar..
En beide veel te veel hebben meegemaakt in de tijd dat we er gewerkt hebben..
.
.
Omdat ik verrek van de pijn in mn heup en hiel heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts.
Ik kon vrijdag pas terecht..
Piet was mee , want zegt ie als hij er wel een injectie in zet kan je misschien niet
meer terug naar huis rijden …
Zitten we in de wachtkamer hoor ik iemand zeggen dat het zijn
laatste werkdag was….
We wisten dat hij met pensioen zou gaan in Augustus
en dat hij na dit spreekuur vakantie zou hebben..
Mijn vraag zou ook zijn geweest of hij nog terug kwam..
Nou dat hoefde ik dus niet meer te vragen..
We waren binnen en mn eerste vraag was…
Is dit echt je laatste werkdag ???
Ja …
Godmejare …. was ik even blij dat Piet ook mee was !!
Heup en hiel triggeren elkaar..
Een andere pijnstiller ..
En het advies om op schoenen te lopen met een iets hoger hakje..
Dus…gelstukjes in de schoenen..
Daarna nog even samen gepraat..
Drie dikke zoenen ..
En afscheid genomen ..
Naar huis gereden met een dikke strot..
Piet en ik hebben het er echt even flink zwaar mee gehad..
.
Lekker hoor andere pijnstillers…
Zoals altijd reageer ik meer dan heftig op die troep..
En heb ik weer eens in diepe slaap de dagen door gebracht..
.
.
En dan komen er een neef en nicht op visite..
We hebben elkaar een jaar of 30 niet meer gezien..
Ja dan is er veel te bespreken..
De klik die we ooit hadden was er ook meteen weer.
Nichtje heeft de zachtheid van haar moeder..
En de gemoedelijkheid van haar vader..
Neef was de heerlijke droogkloot die ik me herinnerde .
Half drie waren ze er voor een bakkie..
Zoveel te bepraten..
Veel fotos bekeken..
Veel emotie ..
Teveel voor een bakkie..
Laat in de avond waren we nog niet uitgepraat ..
Fijn gevoel dat het meteen weer “eigen” is .

 

 

Even doorbijten ..

Na regen
.

.
Komen de druppels.
.

.
Omdat mn heup even smerig opspeelt.(Enthesophatie)
Een zeurderige branderig gevoel met af en toe het gevoel of er iemand
met een mes in zit te steken ….
Gelukkig hebben wij geen lampen aan het plafond en dat is maar goed ook..
Anders zou ik er in hangen pffffff
.

.
Ik kom  niet verder dan het tuintje achter..
.

.
Even doorbijten en de boel tot rust laten komen ..
.

.
Genieten op de vierkante meter …

.
Ook niet verkeerd
.

.
Ze hebben het druk en vliegen van plant naar plant
.

.
Ik achtervolg ze !!
Want ja …wel in beweging blijven .

Spannend …

Waar kijkt ie naar….

Naar twee vlinders…

.

Hij waaide zo weg

Kon zij weer doorgaan met haar bloempje.


                                   Er was aardig wat activiteit in de duinen 

Ik zag nog net een zandhagedisje….

Heerlijk bij het Cremermeer gezeten ..

Ook hier barst het van de aalscholvers

Een hazelworm die de oversteek van het fietspad niet gered heeft..
.

Wij besluiten om naar de nieuwe verstuivingen te fietsen..
Ja ja …moet je afslaan staat de boswachter in zn auto dwars over het pad..
We konden er ook maar net langs…..
En dan zit je rustig bij de verstuiving…
Komt er een motoragent met een rot vaart langs stuiven ..
Duidelijk…er is iets aan de hand !!

Bij de Oosterplas…helikopter in de lucht ..
Die ging steeds kleinere rondjes vliegen…
Ja nou…wij gingen gewoon richting huis…
Maar dan ben je zomaar getuige van een aanhouding…
Twee politiewagens …de boswachters..
En tsja…degene die ze aanhielden …had nergens iets mee te maken..
Aktie werd afgeblazen ..
Waar ze ook naar zochten …er was niets gevonden ..
En de derde politiewagen die er ook nog aan kwam scheuren …
Was  overbodig..

Vandaag was Pieter jarig.. en hebben we dat op onze eigen manier gevierd..
Gisteren namelijk..samen met de kinderen en aanhang lekker aan de BBQ geweest.

Mijn 2e huis, m’n leerplek, m’n warme nest

Van 1 Februari 1980 tot 1 September 2002 was dit mijn werkplek..22 en half jaar !!
Ik denk dat dit mijn langste blog ooit word !!
.

.

En nu word het gesloopt en sta ik voor een dicht hek..
.

.

En ik ben nog net op tijd !!
Ook al ligt mijn afdeling onder deze puinhoop..
.

.

Ik ben nog net op tijd om een deel van mijn werkplek terug te zien..
.
.
Bijna 20 jaar hebben Géke en ik daar samen op de derde bouwlaag de was verzorgd
van de 58 bewoners die op de beide afdelingen woonden.
Dat werd tussendoor het werk gedaan wat we beide op onze eigen afdelingen moesten doen ..
Zij op de A afdeling en ik op de C afdeling..
Op een gegeven moment is de wasserette afgekeurd als werkplek door de Arbo..
Maar goed er bleef werk zat..
Veel bewoners hebben we meegemaakt in al die jaren ..
De wasserette was voor vele een plek waar ze hun ei kwijt konden
Eentje …Ome Leen zoals wij hem moesten noemen was een oude vrijgezel ..
Ik hield van hem …maar ik mocht hem ook graag plagen..
Ooit had ik enorme kiespijn en had een beetje jenever gebiets bij het restaurant om te spoelen …
Ome Leen kwam langs en Géke riep hem en zei ..
Ome Leen wat moet ik toch met Ria…ze heeft gezopen !!
Nee zegt Ome Leen dat doet zij echt niet ..
Ik zeg …Ome Leen kom eens ….
Hij komt naar me toe en ik blaas hem in zn gezicht…
Hij kijkt me aan…zijn mond valt open …hij loopt boos weg en roept over zn schouder….
Ik trek mn handen van je af !!!!!
Toch maakte hij zich vaak zorgen om me ..
Zo ook die keer dat Piet en ik een weekend naar Frankrijk gingen..
Ik was er maandag weer en hij was zeeeeer verheugd dat hij me zag..
Ja zegt ie…ik denk jij komt nooit meer terug !!
Ik denk…jij zit op de Sjampse liese ..
In de Folies bergieres …
Dus ik zeg Maar Ome Leen wat zou ik daar moeten doen dan..
Nou zegt ie …Ik denk jij loopt daar in je blootje te dansen met van die veren !!
Totaaaaaal verbaast zeg ik Maar Ome Leen hoe weet jij dat die meiden daar in hun blootje lopen met veren !!
Hij kleurde tot achter zn oren…
Nou zegt ie…van die boekies ….
OOOOO Ome Leen !!!
Ja zegt ie maar het waren wel wazige plaatjes …
En weg was hij

.

Ik zie nog een lege haspel van de brandslang..
Ik grijns…en zie ineens weer voor me hoe twee verzorgers elkaar proberen nat te spuiten..
De een staan aan de ene kant van de gang…
De ander aan de andere kant…
Ineens denkt er eentje dat de ander een deur uit komt en zet de brandslang wijd open….
O shiiiiiit …het was een bewoner ….
Drijfnat …en witheet …keek hij eens om zich heen ….
Geloof me dat de verzorgers benen moesten maken !!!
.

.

Zelfs de bunker op de parkeerplaats word gesloopt ..
.

.

De parkeerplaats en personeels ingang aan de achterkant waar Piet
mij altijd kwam afhalen ….weg !!
Waar ik volledig stuk stond de dag nadat ik hoorde dat mn Tante was verongelukt ..
Dat ik zag ,dat ineens alle bomen glansloos waren ..
.

.

God dat straatje !!!!
Nu staan er appartementen en andere huizen..
Maar toen niet…
Ik moest een keer naar Fyshiotherapie en reed de parkeerplaats af..
12 uur ’s middags…en ik kijk zo tegen een blote kont aan..
Totaal verbijsterd zie ik die man naast de auto staan en zn broek ophijsen …
Ik rijd er langs en kijk nog steeds totaal verbijsterd in die auto..
Zie dat daar ook de kleding op orde gebracht word…
Tot aan die bocht heb ik echt verbijsterd in mn achteruitkijkspiegel gekeken…
Je gelooft dan echt je ogen niet..
Op mn afdeling terug heb ik natuurlijk verslag uitgebracht
en kwamen er heel wat verhalen los wat er zoal gezien werd als men na een avonddienst naar huis ging…
.

.

Ik heb er niet alleen hard gewerkt maar ook heel veel geleerd..
Ik ben er de juiste mensen tegengekomen en heb zoveel van ze geleerd!
In dit gebouw heb ik geleerd om echt voor mezelf op te komen..
Geleerd om mensen te vertrouwen…van ze te houden…ze te waarderen…
En dat alles…dat kreeg ik terug..
Toen ik er kwam werken …
hadden de bewoners de leeftijd die mijn Opa’s en Oma’s gehad zouden hebben …
En ineens had ik die arm om me heen …
Kind …heb jij wel een Oma ??
Uhh nee die heb ik niet …
O nou dan wil ik jouw Oma wel zijn ..
En zo had ik ineens een Oma Jannetje
.

En ineens hadden de bewoners de leeftijd die mijn ouders gehad zouden hebben …..
en weer vond ik die arm
Een snurkende bewoner…ik knijp zn neus dicht…
Het snurken hield op…zn ogen gingen open ..

Hij zag me en zei…Vuile rooie hond die je bent !!
Ik lag dubbel van het lachen en zeg tegen de bewoner die tegenover hem in bed lag…
Dat is lang geleden dat iemand mij rooie heeft genoemd..
De bewoner moest er ook om lachen en zei dat ze hem altijd die Witte noemde vroeger..
De witte en ik werden 2 handen op 1 buik !!
Hij was verdrietig en had heimwee..
Ik zeg Witte wat kan ik doen om je blij te maken …Wil je een borrel ??
Ja zegt ie …en een sigaar !!
Beide heb ik meteen geregeld PLUS een cassette recorder met muziek van de Klavier schippers ..
En zo zaten we beide op de rand van zn bed…
Hij zn borrel en zn sigaar en ik zette de muziek aan ..
Ten 1e stikte hij in zn borrel en vroeg zich af hoe hij dit ooit lekker had gevonden ..
Maar goed…het bed moest aan de kant en ik werd vastgepakt en samen danste we over de slaapzaal heen…
Vanaf die tijd …was zn heimwee een stuk minder ..
En werd ik vaak even geroepen door hem
Hee Rooooie ….kom !!
.

.

Op een dag lopen Géke en ik rond een uur of acht naar de linnenkamer en
zien het koffertje van Hoofd P&O op de gang staan dus ik zet dat op zn kantoor ..
Toevallig komt ie net aanlopen …en ik vertel het hem..
Kijk hem eens goed aan en zeg…zo jij bent flink gezoend zeker vanmorgen ??
Nee zegt ie hoe kom je daarbij ??
Nou zeg ik …je hele mond zit onder de lippenstift ..
Jij bent gek jij zegt ie …
Echt niet …je hele mond is oranje …duidelijk zichtbaar tussen zn spierwitte haar en baard !!
Jij hebt ook altijd wat zegt ie het is gewoon Labello ..en sommeert me om mee te lopen het kantoor in…
Volgzaam als ik ben doe ik dat …Hij trekt zn “Labello” tevoorschijn en geeft een veeg op zn hand …
KNAL ORANJE !!!
Vloekend en tierend heeft hij verteld dat hij aan zn vrouw vroeg waar die stift lag..
In het nachtkastje had zij gezegd, dus hij had die gepakt en zonder te kijken …
al smerend de deur uitgelopen ….
Lippenstift dus whahahaah
Met sinterklaas hebben we hem een echte labello gegeven met een knijter van een gedicht erbij !!
Een van de zinnen was …
Kijk maar niet zo sip…
Vanaf nu noemen we je Dries Hotlip
En natuurlijk hadden we meteen zn naambordje vervangen door 1 met zn nieuw naam erop !

Dat kon toen ….in een verpleeghuis waar iedereen een schakel was die samen een sterke ketting vormden..
Waar bijvoorbeeld een directeur gewoon gek mee kon doen en geen afstand creëerde ,
maar een was met zn personeel …toen.
Waar ik alle steun kreeg van mijn afdeling toen Piet ziek werd en ziek bleef..toen.
Waar ik een Hoofd had waar ik terecht kon met al mn vragen over zijn verzorging,
die zei…Kom kijken , ze geven til technieken …wie weet heb je het nog eens nodig…toen.
.

.

Nooit heb ik voor mijn gevoel voor het “bedrijf” gewerkt..
.

.

Ik werkte op mijn afdeling…
.

.

Voor mijn meiden ….en Hoofd..
Want samen maakte we wel dat onze afdeling als Hotel C3 bekend stond …

.

Voor mijn bewoners …
.

.

Buiten al het lachen was er ook best vaak verdriet.
Bewoners die er jaren en jaren had gewoond en stierven…
Ze werden gemist.

.

Het veranderde…
Ik kwam thuis te zitten met een burn-out…
Na een jaar weer volledig terug…
Tot de overgang begon…
Tot de combinatie werk en zorg thuis bijna niet meer te combineren was..
Tussendoor..
Mijn Hoofd die de boel op poten moest zetten op een ander bouwlaag…
Mijn Teamleidster die wegging…
Géke die borstkanker kreeg en daaraan ook is overleden ..

In die laatste jaren is er een hele laag managers bijgekomen ..
Ik was er ineens helemaal klaar mee en heb na een zoveelste aanvaring met en of ander mutsje
die onze manager Facilitaire Dienst was geworden  , gewoon ontslag genomen …
.

Maar toch….dan sta je daar….en vliegen de herinneringen door je hoofd ..
Mooie tijd..warme tijd…
Dag gebouw…Dag Velserduin …
Ik ben er verdikke helemaal een beetje emotioneel van !!

Ik heb hem eindelijk gevonden !!

Vandaag hebben we een rondje gereden hier in de buurt..

.

.
Oud Velsen …altijd leuk om even door te lopen..
.

.
De kleine huisjes zijn al jaren en jaren ware plaatjes geworden ..
.

.
Soms zijn er huisjes samengevoegd zodat het echt een huis is waar je je kont kan keren ..
.

.
Ooit als klein meisje hielp ik de bakker op zaterdag met het brood rondbrengen..
.

.
Toen was het nog een dorp van enige grootte …
Door de verschillende verbredingen van het Noordzee kanaal is het grootste gedeelte van het dorp verdwenen !
.

.
De Engelmundus kerk …
Ik schrok me helemaal suf !!
We lopen voor op het plein en ik zeg tegen Piet…
Eens kijken OF we ergens kunnen zitten !!
Gaat ineens die klok 1 keer luiden..
Ja …Piet volgens mij…word er net gezegd dat we kunnen zitten..
We slaan de bocht om en ja hoor 1 bank !!

.
Op het kerkhofje hier liggen enkele kanaalgravers ..
Omdat ik niet goed kan zien wat graf is en niet…
Loop ik er niet overheen ..
.

.
Ik vergaap me nog even aan de voordeur ..
.

.
En dan ineens…..
.

.
Ik heb hem gevonden !!!!!!
.
.
De pishoek !!!!

Op de punt van de pier

Vandaag hebben we geluncht op de punt van de pier..

.

Hoe leuk is dat !!
.
.
Altijd weer als ik daar sta
.
.
Verbaas ik me over de kracht van het water
.
.
Deze keer hoorden we het water alleen op de blokken slaan.
.


.
Als er storm is geweest dan voel je het ook..
.

.
Verder lag er geen zeehond ..
.

.
Alleen de eeuwige meeuwen
.

.
Zelfs geen steen of strandlopertje
.

.
Nadat we de visite op het goed pad naar hun onderkomen hadden gebracht.
.

.
Besloten Piet en ik om door het bos terug te rijden ..
En dan vooral op het bankje even uit te rusten ..
.
.
Tsja….en daar is ie weer …

Van lief tot hufterig tot lief

We beginnen maar even met het lief…
.

.
En ook wel een beetje eng om daar te staan..
.
.
Met dezelfde vaart voel je een paar poten van moeders in je nek
.

.
Niet te lang blijven staan ..
..
Niks verstoren …
.

.
Maar dan….steekt er een hert over met een jong…
De hinde ziet ons en trekt een sprintje..
Het jong …die staat perplex..en weet even niet wat ie moet doen..
Wij blijven stokstijf staan tot ze achter de hinde aan gaat
.

.
En ja hoor …daar is er weer een….
Een hooglander met een slecht humeur..
.

.
Ze deed zo eng…dat ik er niet langs durfde..
.

.
De chagerijnigheid droop eraf…
Ik heb het pad verlaten en ben over een afgebroken boom heen gekropen..
Piet kroop onder dezelfde boom door…
.
.
Deze had het wel naar de zin..
Gewoon lekker de wind door de haren ..
.

.
En dan …een bij …en ik zie ineens aan de overkant iets wat qua kleur mijn aandacht trekt..
.
.
Een ree !!!!

.
En zo eindig ik mn blog met weer wat moois en liefs…