Sijbrand was zijn naam

Wij waren vandaag even bij de Wachter..
.
 photo 2ae3c5f7-9e49-41e0-9108-9fcacc2321ae_zpsmsslrrtg.jpg
.
Het grote beeld op de Kop van de haven is opgeknapt..
En voorzien van  borden met daarop de namen van 319 mannen uit IJmuiden
die op zee zijn gebleven tussen 1886 en 1994….

 photo c4419fa5-5149-4f67-b34a-7b027ade70f6_zpstcausw5f.jpg
.
In 1919 zat Piet zn moeder als meisje van 13 aan tafel.
Toen met een donderend geraas een plank met servies naar beneden viel..
Haar moeder wist het meteen….er was er 1 op zee gebleven..
Ze had gelijk !!
De boot de Seladon IJM 128 was op open zee met man en muis vergaan..
.
 photo IMG_0013 1_zpsi8ywfmcs.jpg
(overlijdens bericht van de geni site familie Buis en Hopman)
.
Nu bijna 96 jaar na dit bericht liggen er bloemen bij het monument.
.
 photo a81b46b7-5c97-40bf-8e29-37f740b1e08b_zps6aisvdvs.jpg.

.
En de Wachter…houd nog steeds de wacht..
.
 photo IMG_0048_zpsrngu7aqg.jpg
.
En wij vinden de naam van Sijbrand Hopman terug
.
 photo 867884ae-7743-434d-9eda-903ec44bce29_zpsk7ns25bq.jpg
.

Bijna symbolisch ligt een oud model op de achtergrond..
De Eendracht ..een van de schepen voor de Sail ligt al aangemeerd.
.

 photo 5a24c29a-7b86-4133-8d7e-de0324bf14bc_zpskcrui6bt.jpg

Advertenties

Anton Pieck

 photo IMG_0172_zpsb2da676e.jpg
.
Wij waren vandaag even in Haarlem.
Rond de Grote Bavo op de Grote Markt was het druk !!
.
Er was een Anton Pieck parade bezig..
.
 photo IMG_0138_zps12bb6b0c.jpg
.
Ze hadden in ieder geval het weer mee ..
Slechts een kleine bui hebben we gehad ..
Het bleef wat grijs en grauw

Maar ze hadden er zin in !!
.
 photo IMG_0195_zps7a8ac20e.jpg.
.
Bij deze meneer ben ik wat uit de buurt gebleven..
.
 photo IMG_0261_zps6b0b9f1b.jpg
.
Hij vloog menig camera mens om de nek !!
.
 photo IMG_0259_zps3027a225.jpg
.
De dame in de etalage …
.
 photo IMG_0254_zps438fba42.jpg
.
Knipoogde naar alles wat voorbij liep….
Echter toen ze Piet naar zich toe wenkte …
vond ik het tijd om door te lopen whahahaha..
Piet dacht echt dat het een mevrouw was ….
.
 photo IMG_0253_zps291b10da.jpg
.
We zagen een echte rooie meid..
Kon zo uit die tijd weggelopen zijn..
Ware het niet dat ze een blik cola had .
.

.
Mooie mensen gezien..
.
 photo IMG_0151_zps9a9b2433.jpg

.
De meest enge verhalen werden verteld ..
.
 photo IMG_0148_zps528f5b74.jpg
.

Er werd gesproken..

 photo IMG_0176_zps433496cf.jpg
.
 photo IMG_0266_zps7381e685.jpg

Of we nog een roos van Toos wilde…voor die poppenkast op de Grote Markt..
Serious Request bedoelde ze..
Geen probleem als ze de roos niet in je haar kon steken..
Madam had  nog wel wat geiligheidsspeldtjes ….

 photo IMG_0197_zps30c86ce0.jpg
Deze meneer maakte zich ernstig bezorgd…

Dat het vreemde apparaat waarmee ik een foto maakte….zijn ziel zou stelen !!
Ik heb hem gerustgesteld ..
.
Voor alle zekerheid zijn we maar even de Grote Bavo in gelopen ..
.
 photo IMG_0229_zpsa1ccf453.jpg
.
Ik kwam er zowaar de schoorsteenveger weer tegen..
.
 photo IMG_0245_zps4e7c8551.jpg
.
Wat een enorme ruimte daar binnen !!
.
 photo IMG_0251_zps0d20ad51.jpg
.
Het enorme orgel begon te spelen….

http://www.bavo.nl/bladen/orgel.php

Hoogste tijd om op te stappen !!
.

 photo IMG_0250_zps62d7ae23.jpg

.

De snoepboom

Ik ga nog even door met iets wat me dierbaar is …….
Ooit toen Piet en ik nog jonge ouders waren , hadden wij een illegale volkstuin.
Op een stuk braak liggend grond waar andere tuinders een tuin hadden , hadden wij ons ook een stuk toegeigend.
Michel zat dat jaar voor het eerst op kleuterschool en was na schooltijd natuurlijk op de tuin met zn vriendinnetje Linda.
Ik had ze wijsgemaakt dat werkelijk ALLES op de tuin groeide ………tot snoep aan toe!!
Ze geloofde er niets van.
Ik had inmiddels een dooie tak opgedukeld en die in de grond gestoken.
’s Avonds voor we naar huis gingen werd de tak water gegeven en stonden ze met zn tweetjes erbij te zingen, dat hoorde zo had ik ze vertelt.
Veel water geven en vooral hard zingen

Handjes draaien koekbakker vlaaien enz,enz.

De volgende dag ben ik als de donder naar de melkboer gegaan en daar heb ik wat snoep gekocht en dat met draadjes aan die tak bevestigd.
Het resultaat …………..

Ze vlogen er volop in !!!
Er is wat afgezongen bij die snoepboom.
Linda was een jaar ouder dan Michel en haar ouders zijn we pas geleden tegen gekomen en die vertelde dat Linda het nog steeds had over die snoepboom.Een leuke herinnering
Ik heb deze week dit stukje en nog een ander stukje van beide op een cd gezet en opgestuurd naar onze oude buren .

Dierbaar

Herinneringen , ik geloof dat dat de meest dierbare dingen kunnen zijn.
Ik heb er veel en de meeste zijn me erg dierbaar.
Soms gaan die gepaard met dingen .
De meeste van jullie weten dat ik ruim 22 jaar in een verpeeghuis gewerkt heb.
Waarvan ook weer ruim 20 jaar met Geke mijn maatje in crime !
Wij hebben daar samen gewerkt met plezier maar vaak ook met verdriet .
En al die dingen deelden we samen.
Tot het moment dat zij stierf , nu al bijna weer 6 jaar geleden.
Het gedicht hier aan de zijkant heb ik op internet gevonden ongeveer op het tijdstip dat zij stierf.
Ik las het en dacht …….ja zo is onze vriendschap !!
En als ik haar weer zie dan geef ik het aan haar.
Helaas ging de om half 6 ’s ochtends de telefoon dat zij die nacht was overleden.
Ik kan echt een weblog volschrijven met rottigheid die wij uitgehaald hebben op ons werk pfffffffffffffffff.
Na haar overlijden kreeg ik van haar dochters dit doosje wat ik ooit voor haar had laten maken omdat zij gek was van kikkers.

kik.jpg

Toch is dit niet het meest dierbare wat ik van haar heb gekregen.
In het doosje zaten haar gezondheidskralen………..

ket.jpg

Ook dit is niet het meest dierbare wat ze voor me achterliet.
Het meest dierbare en niet te vervangen wat ze me na liet is niet te fotograveren.
                Het is namelijk ……………….haar luchtje ………….
Iedere keer als ik het doosje open doe
Komt haar luchtje me tegemoet !!
Haar dochters hebben me de kralen gegeven om ze te dragen.
Ik doe dat niet , stel je voor dat het luchtje weggaat !
Nee zolang ze blijven ruiken naar Geke , blijven ze waar ze zijn.
En snuif ik af en toe even………..

Aan het water

Van de week las ik bij Beus een logje over water
Gek genoeg had ik die middag met Rens aan het water gezeten
tijdens zijn 2e skateles

P1030522.jpg

Ik wees hem het huisje waar ik ooit een korte periode had gewoond

P1030520.jpg

Kijk Rens daar heb ik gewoond.
En mn gedachten gingen even terug naar die tijd.
Het was mn eerste adres na de scheiding van mn ouders.
En we gingen bij Tante Bep en Oom Cor inwonen.
Een krappe bedoening.
Hun gezin bestond uit 4 personen en 1 hond
Ons gezin bestond toen uit 3 personen en 1 hond.
Ik keek naar het witte huisje en zag nog net het bovenraam van mn slaapkamer.
Nou ja mijn slaapkamer……….we sliepen met zn allen op die ene slaapkamer.
Tante Bep en Oom Cor die sliepen benenden.
We waren er regelmatig op visite geweest toen ze in de polder woonden.
Veel zomerse dagen was ik er op visite geweest.
Zwemmen in het kanaal en niet te vergeten de ringvaart

P1030519.jpg

Nooit had ik toen kunnen bedenken in die zomer dat ik er nog eens zou wonen !!
Onder heeeel andere omstandigheden.
Ergens aan het eind van dat jaar gingen we er bepakt en bezakt heen.
En ………….toen viel de winter in !!
Die hele koude , strenge winter van 1962/1963!!
Heel eerlijk gezegd moet ik zeggen dat ik er altijd een zeer prettige herinnering aan over heb gehouden.
’s Ochtens vroeg op tijd moest ik aan de kant van de weg staan waar de schoolbus ons ophaalde en afzette in Driehuis bij de school.
Ik moest dus op een andere school en dat vond ik vreselijk.
Maar goed dat is een ander verhaal.
Koud was het en ik weet nog dat er veel , heeeel veel sneeuw lag.
Als we uit school kwamen deed ik bij de kachel mn schaatsen onder en liep dan even het pad over naar het zijkanaal en huppa zo het ijs op.
Een keer voer er een boot op te hoge snelheid door het Noorzeekanaal en het water vloog onder het ijs van het zijkanaal ………….en hoop gekraak en lawaai volgde en het ijs knapte , de ijsschotsen kwamen ver omhoog en zakte weer terug , grote scheuren achterlatend. De boeren uit de omgeving vlogen het ijs op om te kijken of er geen kinderen in de problemen waren gekomen . Alle kinderen die hadden op tijd de kant weten te bereiken of zaten op de woonboten die er aan de oevers lagen.
Een spannende en vooral mooie tijd .
’s Avonds als ik nog even het pad op mocht kon ik echt achteroverliggend op mn slee met verbazing naar de hemel kijken die vol stond met grote heldere sterren.
Uit school even snel een kopje met limonade buiten zetten met een lepeltje erin en voor ik er erg in had was ik een ijsje rijker !!.
Ik heb er een fijne tijd gehad en denk er met plezier aan terug.

De andere kant van mn prettige gedachten zijn de dingen waar ik ongewild ook mee te maken kreeg.
M’n moeder die haar werk als thuisnaaister niet meer mocht doen in dat huis omdat Oom Cor ploegendienst liep.
Een haveloze woonboot werd er gekocht waarvan alleen het keukentje en het roefje nog intact waren, de slaapkamers bestonden niet meer , erg vond ik dat niet want ik had wederom een kachel waar ik mn schaatsen bij aan kon doen en kon zo vanuit de keuken door de niet bestaande slaapkamers het ijs op gaan.
Minder prettig was het toen ik eracher kwam dat alles wat er bij ons gebeurde doorverteld werd aan mn vader …………waarover ik hem dan weer rekenschap af moest leggen.
De ruzie die volgde tussen mn moeder en Tante Bep en Oom Cor waardoor ze geen kolen, geen boodschappen  meer voor haar mee wilde nemen en zij lopend naar IJmuiden moest voor een zak kolen die ze vervolgens op haar rug weer mee terug nam naar het woonbootje.
En ineens kwam er een eind aan dit alles.
Op een van mn verplichte weekend bezoeken aan mn vader werd ik ’s ochtend wakker en lag mn moeder naast me in bed te slapen.
We waren weer terug ………..voor even.
En dan lees ik het log bij beuze over water wat in beweging blijft.
En ik kijk even naar het kind wat ik was……….
Dan weet ik dat ik in beweging ben gebleven
Niet stilstaand bij dingen die er gebeurd zijn
Wel verwerkend dat wel .
Uit mn slachtofferrol van mn jeugd gekropen en gegroeid
Ik heb het wel vaker gezegd , alles wat je meemaakt is een stuk van je eigen geschiedenis , je kan er niets aan veranderen, je kan geen dag over doen.
Accepteren dat dingen zo gelopen zijn
Het heeft je gevormd tot het mens wat je bent.
En vooral …………het appeltje niet doorgeven
Doe het anders , misschien niet beter, maar doe het anders !!!
Kijk achterom en zie het kind wat je was , vergeet zeker niet te kijken naar het mens wat je geworden bent !!
Realiseer je dat ieder mens fouten maakt ……..ook jij
Leer ervan

Vreemd is dat toch

Zo vreemd is dat als je er ineens achter komt , dat iets wat er altijd geweest is ineens ………..er niet meer is.
Zomaar ergens ooit gestopt zonder dat je er erg in had.
Vanaf dat ik me kan heugen was het er altijd
Oudejaarsnacht klokslag 12 uur ……………
Om het nieuwe jaar in te luiden was het er altijd
Waar heb ik het over
Nou over de misthoorns van de schepen.
Zomaar ineens miste ik het
Het loeien van die hoorns dat hoorde er toch echt wel bij.
Waarom het er niet meer is , geen idee.
Vroeger lagen hier boten in de sluis, de haven en die gingen dus loeien om 12 uur
Zelfs de pont deed mee.
Dit jaar totaaaaaaaaaaaal niets ……………….geen enkele hoorn klonk.
Hebben jullie dat ook wel eens dat je iets pas mist als het er niet meer is ???

Vroeger toen …………………

Ja ik ga eens uit de school klappen.
Vandaag was ik de kampeeruitrusting van zolder aan het halen.
Dit omdat Bee en ik dus mee gaan doen aan de skate 4 daagse in Harfsen eind mei.
Nu is dit dus voor het eerst van mn leven dat ik zonder Piet op vakantie ga………….
En als je dan bezig bent met de spullen opzoeken die we ooit met zoveel zorg en vooral plezier hebben uitgezocht………
Ach dan gaan je gedachten wel eens terug in de tijd .
Toen we nog jong en blakend waren.
Meestal reden we toen s nachts ,
in verband met onze zoon waarvan wij dan bedachten
dat hij al slapend al een end van de rit achter de rug zou hebben.
Nou was Michel een kind wat niet IN bed te krijgen was en er ook niet UIT(Nu is het een man , die nog zo is).
Dus die zat mooi de halve nacht overeind en ging pas slapen nadat hij uhhhhhh vermanend was toegesproken.
Maar goed dat terzijde ………..
Waar het om gaat is de nacht dat we op vakantie zouden gaan.
Besloten werd om om 10 uur naar bed te gaan.
Onze vrienden met wie we op vakantie zouden gaan , die zouden om 2 uur voor de deur staan en dan ………….karren.
Door alle voorbereidingen en ons werk ernaast waren we best moe.
Dus het hoofd van Piet raakte het kussen en weg was hij.
Het hoofd van mij raakte het kussen en voila ………
alle beren die eventueel op de weg zouden kunnen verschijnen
die trokken al in troepen langs mijn netvlies.
En Piet snurkte zich richting vakantie.
God nog an toe wat hing mij dat de strot uit.
Ik tikte hem eens aan en voor ik ook maar iets kon zeggen kwam hij overeind………….
handen in de lucht en begon het hoogste lied te zingen.
Traaaallaaaal laaa laaalaaalaaa ging het en baf daar ging hij weer plat op zn rug ………..verder snurken.
Mijn bek viel open en ik was echt verbluft voor ik lag te gieren in bed.
Maar goed ik wilde hem niet wakker maken ,want hij had nog een lange rit voor de boeg.
Ik luisterde en telde de bomen die hij aan het omzagen was.
De halve veluwe ging er aan.
Verdorie pfffffffffffff omdraaien en hem nog maar eens porren.
En ja hoor , hij komt weer overeind , handjes in de lucht en zwaaien onder het zingen van een of ander lied .
Ja nou toen kon ik echt niet meer en werd hij wakker van mijn geschater.